Πέμπτη, Μαρτίου 29, 2007

Twilight bed

Σήμερα με ξύπνησε μια φωνή λέγοντας μου «ξύπνα τώρα!»
Όταν άνοιξα τα μάτια μου και ήρθα σε κατάσταση λειτουργίας διαπίστωσα πως στο σπίτι ήμουν η μοναδική ανθρωπόμορφη παρουσία.
Μάλλον λόγω του ότι οι άλλοι δεν είχαν σκοπό να αργήσουν στη δουλειά τους και φρόντισαν να φύγουν στην ώρα τους.
Πάντως, για τη φωνή, αν δεν παραμιλούσα αρκετά δυνατά ώστε να με ξυπνήσω μάλλον το δωμάτιο μου είναι στοιχειωμένο.

Δε θέλω να πιστέψω την εκδοχή εμφύτευσης κάποιας συσκευής στο κεφάλι μου, από κάποιον παρανοϊκό προϊστάμενο, προκειμένου να σταματήσω να αργώ στη δουλειά.

Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2007

friday morning

Λόγω του ότι χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς καθημερινά για τη μετακίνηση μου έχω δει πολλά πράγματα που ήθελα να κάτσω να γράψω, αλλά για διάφορους λόγους κατέληξα στο να μην το κάνω. Το παρακάτω σκηνικό δε μπορώ να μην το πω.

Είμαι στο μετρό στο τρένο με κατεύθυνση το χώρο εργασίας μου. Έχουμε σταματήσει σε έναν ενδιάμεσο σταθμό και χαζεύω τους ανθρώπους της άλλης πλατφόρμας που περιμένουν. Σε κάποια στιγμή το μάτι μου πέφτει σε έναν μεσήλικα άντρα με χαρακτηριστική ελληνική κοιλία, οι περισσότερες τρίχες του κεφαλιού του έχουν πάει να αναζητήσουν καλύτερη τύχη κάπου αλλού και τα ρούχα του αρκετά φθαρμένα. Αυτό που τράβηξε το βλέμμα μου πάνω του ήταν η κίνηση που έκανε. Γύρισε τη πλάτη του σε όλους τους άλλους, που ήταν στην πλατφόρμα, ξεκούμπωσε το παντελόνι του, κατέβασε το φερμουάρ, έφτιαξε το εσώρουχο του και τη φανέλα καλά, κουμπώθηκε ξανά και γύρισε κανονικά.

Το καταπληκτικό στη συγκεκριμένη εικόνα ήταν πως όταν γύρισε να μη τον βλέπουν οι άλλοι τον έπαιρνε η κάμερα που δείχνει τον κόσμο σε οθόνες για τους οδηγούς του μετρό.

Πέμπτη, Μαρτίου 22, 2007

Πρωινό μπάνιο

Σήμερα το πρωί ξύπνησα έχοντας στο μυαλό μου, αυτό που υπάρχει στο χώρο ανάμεσα από τα αυτιά μου τέλος πάντων, ένα πλάνο.
Σηκώνομαι ανάβω το θερμοσίφωνα, ξαπλώνω για μισή ώρα, μπαίνω για ένα ντουζάκι και φεύγω για δουλειά.

Phase 1. Σηκώνομαι και χτυπώντας από τοίχο σε τοίχο καταφέρνω να φτάσω μέχρι το διακόπτη του θερμοσίφωνα. Το λαμπάκι δείχνει πως κάποιος με πρόλαβε. Μεταβολή και επιστροφή στο κρεβάτι. Phase 1 complete.

Phase 2. Μετά από περίπου μισή ώρα σηκώνομαι, πλησιάζω το μπάνιο, ακούγεται το τρίξιμο της πόρτας που ανοίγει και παράλληλα μια φωνή κάτω από σκεπάσματα «τον έχω ανάψει από τις έξι !!!». Μεταβολή και κρεβάτι.
Μετά από περίπου μισή ώρα χουζουρέματος και αναμονής η αδελφή μου βγήκε από το μπάνιο.

-Μπορείς να ξανανοίξεις το θερμοσίφωνα;
-Έχει νερό (ζεστό) δε χάλασα πολύ.

Είμαι σίγουρος πως αν ο θερμοσίφωνας μπορούσε να μιλήσει θα έλεγε «ΚΡΥΩΝΩ».
Φυσικά έπρεπε να περιμένω κανένα εικοσάλεπτο ακόμα μέχρι να τελειώσει το πρωινό βάψιμο.
Το 3ο Phase έκλεισε εφόσον είχα ήδη αργήσει στη δουλεία μια ώρα συν ότι έχασα το λεωφορείο λόγω καθυστέρησης ενός λεπτού.

Νομίζω πως κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον πρέπει να μπω στην διαδικασία αναζήτησης καινούριας στέγης. Ειδάλλως με βλέπω να καταλήγω σε καμία ψυχιατρική κλινική να κάνω περίεργες ζωγραφιές.

Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007

Πέντε πράγματα που δεν ξέρατε για μένα

Αν και καθυστερημένα

  1. Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ την ομιλία για να επικοινωνώ με άλλους ανθρώπους. Πιο παλιά ήθελα να μάθω τη γλώσσα των κωφάλαλων και να σταματήσω να μιλάω.
  2. Μου αρέσει απίστευτα να περνάω τα μακριά, κυρίως ίσια, μαλλιά ανάμεσα από τα δάχτυλα μου. Το πιο συνηθισμένο είναι να μη με αφήνουν γιατί τους τα λαδώνω.
  3. Ένας από τους λόγους που ξεκίνησα το blog ήταν για να καταγράφω κάπου, που δε θα χαθούν, γεγονότα που δε θέλω να ξεχάσω.
  4. Μπορώ να χρησιμοποιήσω οτιδήποτε για να παίξω. Όταν ήμουν μικρός με είχαν αφήσει μόνο μου στο σπίτι, συγκεκριμένα στην κουζίνα, για περίπου 20 λεπτά. Επειδή όλα τα φώτα ήταν σβηστά και φοβόμουν να πάω στο δωμάτιο μου έβγαλα όλα τα τάπερ και τις κατσαρόλες της μάνας μου και τα έβαλα να πολεμάνε μεταξύ τους για να περάσει η ώρα.
  5. είμαι ο superman