Δευτέρα, Νοεμβρίου 29, 2010

Παρασκευή, Νοεμβρίου 26, 2010

Πέμπτη, Οκτωβρίου 14, 2010

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 04, 2010

Τρίτη, Αυγούστου 17, 2010

The Land of Giants

Το λέω αλλά κανείς δε με ακούει.
Αυτή η χώρα είναι πολύ μπροστά!
Διαβάστε και μόνοι σας!

choi+shine
Με λίγα λόγια.

Ουαο!?

Κυριακή, Αυγούστου 08, 2010

Παρασκευή, Αυγούστου 06, 2010

Digital Illustration by Jason Chan

Κάτι τέτοια βλέπω και αναρωτιέμαι τι σκατά κάνω στην εταιρία που είμαι!








Από εδώ

Τετάρτη, Ιουλίου 14, 2010

Υπερβολές

Πριν από λίγες μέρες έστειλα σε μια εταιρία στο εξωτερικό ένα mail που τους ανέφερα κάποιο πρόβλημα σε μια υπηρεσία που μας παρέχει.
Μόλις το έστειλα έλαβα την απάντηση:

"Thank you for contacting ΧΥΖ.
We have received your email and will process this request as a matter of urgency."

Αυτόματο μήνυμα αλλά χαριτωμένο. Δείχνει πως υπάρχει ενδιαφέρον από τη μεριά τους και δεν σε έχουν κλασμένο.

Την επόμενη μέρα ζήτησα να με ενημερώσουν αν υπάρχει κάτι νεότερο.
Η άμεση απάντηση που έλαβα ήταν:

"Thank you for contacting ΧΥΖ.
We have received your email and will process this request as a matter of urgency."

Μετά από μερικές μέρες που το πρόβλημα είχε λυθεί ήθελαν να τους επιβεβαιώσω πως δεν υπάρχει κανένα θέμα και μπορούν να κλείσουν το troubleticket από τη μεριά τους.

Τους απάντησα πως όντως μπορούν να το κλείσουν.
Μαντέψτε πια απάντηση έλαβα...

"Thank you for contacting ΧΥΖ.
We have received your email and will process this request as a matter of urgency."

...υπερβολές!

Παρασκευή, Ιουλίου 09, 2010

Φώτα, κάμερα, πάμε!



Τι έχετε κανονίσει για τις 25 Ιουλίου;
Ότι και να έχετε σκοπό να κάνετε, πάρτε μια κάμερα και καταγράψτε το.
Ύστερα ανεβάστε το στο youtube.com, στο κανάλι του life in a day, και ίσως να συμπεριληφθεί στο ντοκιμαντέρ του Ridley Scott & Kevin Macdonald όπου θα το δει όλος ο κόσμος.

Ενδιαφέρουσα η ιδέα να συγκεντρωθούν στιγμές της ίδιας μέρας από διαφορετικά σημεία του πλανήτη.
Μου θυμίζει λίγο το μωσαϊκό του flashforward, για όσους το έχουν δει.

Τρίτη, Ιουνίου 29, 2010

Τύφλα

Διαβάζεις αυτό:

«Αθήνα

Δεκατρείς ασθενείς ιδιωτικής κλινικής των Σερρών, που είχαν υποβληθεί σε εγχείρηση καταρράκτη, μεταφέρθηκαν σε δημόσια νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης με γενικευμένη ενδοοφθαλμίτιδα. Οι ασθενείς κινδυνεύουν με ολική τύφλωση.»

Από εδώ

και μετά το μάτι σου πέφτει στον τίτλο :

«Αυξάνεται η τυφλή βία στην Τουρκία»

Από εδώ


Σοβαρά τώρα...

Ποια είναι η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό σας;


Σταματάω να διαβάζω ειδήσεις... Πάω πίσω στα comics μου.

Η πρώτη σκέψη

«Σοκ στη Τουρκία. Ο 37χρονος Ibrahim Halil Acaba υπέστη καρδιακή προσβολή. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του. Έτσι η οικογένειά του κίνησε τις διαδικασίες για την κηδεία του. Όταν ολοκληρώθηκε η ταφή έφυγαν και επέστρεψαν την επόμενη μέρα για να προσευχηθούν.

Τότε άκουσαν κάποιον να φωνάζει απεγνωσμένα βοήθεια. Όταν συνειδητοποίησαν πως η φωνή έβγαινε μέσα από τον τάφο, έντρομοι φώναξαν τον επιμελητή του νεκροταφείου. Άνοιξαν λοιπόν τον τάφο και είδαν το ''πτώμα'' σε καθιστή θέση να κλαίει και να τρέχει αίμα από τη μύτη του.

Ο άτυχος άντρας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί διαπίστωσαν για ακόμη μια φορά τον θάνατό του. Έτσι λοιπόν τον κήδεψαν για δεύτερη φορά!»

από εδώ.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν το διάβασα ήταν ο μικρός γιος του που πηγαίνει στο σχολείο και λέει: «κυρία δε διάβασα, κηδεύαμε τον πατέρα μου».

Την επόμενη μέρα: «κυρία δε διάβασα, κηδεύαμε τον πατέρα μου».

Τις εικόνες και τα βλέμματα τα αφήνω στη φαντασία σας.


Μη το σχολιάσετε… ξέρω… :P

Πέμπτη, Ιουνίου 03, 2010

Τυχαίο;

Μου το έστειλαν:

"Υπολογίζεται ότι 1 νέος που τελειώνει σήμερα το σχολείο στα 18, με το νέο συνταξιοδοτικό θα πάρει σύνταξη στα 88. Όλο μαζί 11888. Τυχαίο? Δε νομίζω"

Πέμπτη, Μαΐου 20, 2010

Παασκευή βάδυ

Την περασμένη Παρασκευή μου συνέβη κάτι που συνήθως βλέπεις στα καρτούν στην τηλεόραση.

Είχαμε βγει με την παρέα και πίναμε. Η παρέα καλή, η σερβιτόρα ευχάριστη, υπήρχε ένας χαβαλές στην ατμόσφαιρα.

Φύγαμε λίγο πριν κλείσει το μαγαζί και κάποιοι συνεχίσαμε σε ένα άλλο μπαράκι.

Εκεί πετύχαμε τρία παλικάρια που γιόρταζαν την απόλυσή τους από το στρατό.

Είχαν μπροστά τους τις μπύρες και κάθε τόσο χτυπούσαν και μια γύρα σφηνάκια. Μας κέρασαν και εμάς μια γύρα. Μετά είπαμε να τσουγκρίσουμε τις μπύρες μας και εκεί ήταν που το ένα από τα παλικάρια πίστευε πως τα ποτήρια είναι φτιαγμένα από… μέταλλο;

Πήρε φόρα και το χτυπάει στο δικό μου όπου μένω εγώ να κρατάω ένα χερούλι με λίγο γυαλί. Τα υπόλοιπα ήταν χυμένα κάπου στο μπαρ του μαγαζιού.

Με κοιτάει, που έχω πεθάνει στα γέλια, και με καθησυχάζει λέγοντάς μου «εώ α το πηώσω! εώ!»

Δευτέρα, Απριλίου 26, 2010

Ísland

Από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες που πέτυχα τυχαία από την έκρηξη του ηφαιστείου στην καταπληκτική Ισλανδία.



και ένα σχετικό videaki που χαρίζει χαμόγελα στους Ισλανδούς.



Θέλω και εγώ!
γρούμφ!

Κυριακή, Μαρτίου 21, 2010

Μάθε το μέλλον σου τώρα!

Είμαστε με την παρέα σε μια μπυραρία πίνουμε, τσιμπολογάμε και τα λέμε.

Κάποια στιγμή η κουβέντα έρχεται στο διάβασμα των χαρτιών και τα ταρώ.

Μετά από αρκετή ώρα μπλα μπλα τίθεται το ερώτημα από τον άπιστο που προσπαθεί να καταλάβει προς την ειδήμονα κοπέλα.


"..ωραία όλα αυτά αλλά δε μπορώ να καταλάβω, πως γίνεται τα χαρτιά να είναι στη σωστή θέση για το κάθε άτομο που σκευτεσαι. Άμα θέλεις να ρίξεις τα χαρτιά για κάποιον που απατάει την κοπέλα του θα πρέπει το χαρτί να πάει πάνω πάνω. Αν όμως αλλάξεις γνώμη και τα ρίξεις για κάποιον άλλο τα τραπουλόχαρτα γνωρίζουν και τοποθετούντε στην αντίστοιχή θέση; Πως δουλεύει αυτό;"


"κοίτα να δεις" του απαντάει με σοβαρό ύφος "τα χαρτιά έχουν δυνάμεις. Όταν τα ανακατεύω νιώθω, σαν να ακούω ένα .. μμμμ μμμμμ ..."


"Καλά, και εγώ όταν πίνω ακούω διάφορα αλλά δε λέω πως έχει δυνάμεις το Haig"

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010

How do you like your planet cooked?

Ένα βιντεάκι από τη NASA που εξηγεί απλά και όμορφα, πάνω - κάτω, αυτά που αναφέρω και εδώ.



"...well done I guess"

Δευτέρα, Ιανουαρίου 04, 2010

Δύο χιλιάδες πόσο;

Όταν ήμουνα πιτσιρικάς, τότε που ο χρόνος κυλούσε αργά ακόμα, μου άρεσε να διαβάζω βιβλία και βλέπω ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έδειχναν πιθανές εκδοχές του μέλλοντος.


Θυμάμαι βραδιές με τους φίλους μου να συζητάμε για το μακρινό τότε 2000 και το πόσο πολύ θα έχει αλλάξει ο κόσμος. Με βάση αυτά που είχαμε διαβάσει, δει ή φανταζόμασταν.


Δε θα αναφερθώ στο 2001 Space Odyssey του Arthur C. Clarke ή το 2010. Το 3001 είναι μακρυά ακόμα, νομίζω.

Μου έρχονται στο μυαλό εικόνες από το Back to the future II που ταξιδεύουν στο 2015 και βλέπουν τα αυτοκίνητα χωρίς ρόδες και τα ρούχα που στεγνώνουν αυτόματα.

Το blade runner, βασισμένο στο βιβλίο του Philip K. Dick, που διαδραματίζεται στο 2019. Αποικίες σε δορυφόρους και τα ανδροϊδές που έχουν τις δικές τους προσωπικές αναζητήσεις.


Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως δε μπορώ να συνειδητοποιήσω ακόμα πως ζω σε μια χρονολογία επιστημονικής φαντασίας όπως το 2010.