Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2005

Χρόνος

Πιστεύω πως όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε κάτσει και έχουμε αναλογιστεί πόσο παράξενος είναι ο χρόνος.
Όλοι έχουμε ζήσει στιγμές, άλλοτε όμορφες και άλλοτε άσχημες, που να μη θέλουμε να τελειώσουν ποτέ ή απλά ο χρόνος, οι ώρες, τα λεπτά να δείξουν κάποια επιείκεια και να σταματήσουν να τρέχουν. Όταν είσαι με ένα αγαπημένο πρόσωπο για παράδειγμα και ξέρεις πως πρέπει να φύγει ή το τελευταίο διάβασμα πριν συναντήσεις τον εξεταστή σου. Μη ξεχνάμε το πρωινό ξύπνημα που θα χτυπήσει το ξυπνητήρι και θα υποσχεθείς ότι «σε 5 λεπτά θα σηκωθώ». Αυτά και το παγωτό είναι και τα πιο γρήγορα 5 λεπτά που μπορείς να συναντήσεις!
Από την άλλη μεριά, λες και η επιθυμία μας έχει πραγματοποιηθεί αλλά σε λάθος τόπο και γεγονός, υπάρχει η αίσθηση του χρόνου που δε περνά ποτέ! Όταν πρέπει να παρακολουθήσεις μία βαρετή διάλεξη ενώ σε λίγες ώρες φεύγεις διακοπές. Καλά είμαι και λίγο υπερβολικός γιατί σε αυτή τη περίπτωση έχεις καταφέρει να σταματήσεις το χρόνο.
Ο χρόνος, εννοώντας τους μήνες, τις μέρες, τις ώρες και τις λοιπές υποδιαιρέσεις, είναι απόλυτος. Ή σχεδόν απόλυτος αν παραλείψουμε την λεπτομέρεια ότι μια μέρα δεν είναι 24 ώρες αλλά 23 και κάτι. Γενικότερα όλο αυτό το σύστημα μέτρησης χρόνου, που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος, βασίζετε στη περιστροφή της γης γύρω από τον εαυτό της, της σελήνης γύρω από τη γη και της γης γύρω από τον ήλιο.
Το όλο σύστημα δείχνει αρκετά σταθερό στη δουλεία που έχει να κάνει. Έτσι μας μένει πως το όλο «δούλεμα» γίνεται από το μυαλό μας.

ΓΙΑΤΙ?!?



Για την καλύτερη κατανόηση του κειμένου αρκεί να προσθέσω πως είχα μιάμιση βαρετή ώρα μόνος στη δουλειά που έπρεπε να περάσει…. Μπορώ να πω πως πέρασε ευχάριστα και γρήγορα.
Ξεγέλασα το μυαλό μου ? ή τελικά το σύστημα δε κάνει και τόσο καλή δουλειά ?

Δεν υπάρχουν σχόλια: