Τρίτη, Μαΐου 26, 2015

Καλοκαιρι

Πλέον στην οικογένεια λέμε πως το καλοκαιρι δεν εχει ξεκινήσει αν η μανα μου δεν πάθει κάποιο ατυχημα.
Έτσι φέτος ειχε σειρά να πέσει κ να σπάσει το γονατο της.

Την έφερε ο πατερας μου αρον αρον Αθηνα, στο ΚΑΤ, της εκαναν επεμβαση, ολα καλά.
Θα επρεπε να μεινει 2 βδομάδες Αθήνα, μεχρι να της βγάλουν τα ράματα. Μετά θα έπρεπε για 2 μηνες να μεινει δεμενο, και να το ξεκουρασει.
Όχι μπάνια!

Έμεινε 3 μερες στο νοσοκομείο κ ύστερα σπίτι.
Αρχικά υπήρχε μια γκρίνια μεχρι να βολευτεί στο σπίτι. Υστερα υπήρχε η γκρίνια αφότου βολεύτηκε στο σπίτι.
Μια ομορφιά.

Τη δευτερη νυχτα, εχω ξαπλώσει ενω ειμαι τελειως κομμάτιας.
Κατα τη 01:00 χτυπάει το κινητό μου.
Πετάγομαι τοσο αποτομα που κάποιο νευρο στη μέση μου ενοχλήθηκε αρκετα ωστε να διαμαρτυρηθεί οπως μπορουσε.
Σηκώνω το τηλέφωνω κ ακουω τη φωνη της μανας μου με ζωντάνια να λεει:
"ελα λιγο να σου πω"
Κουτσα στραβά με τη μεση να γκρινιάζει κ το ενα ματι να κοιμάται ακόμα φτάνω στο δωματιο της.
"τι εγινε;"
"πάρε το τηλέφωνο κ βάλε το στη βαση του να φορτίζει"
"..."

Μια ο εκνευρισμός... οχι δεν υπήρχε κατι αλλο. Ήταν αρκετος για να μην καταφερω να κλείσω ματι τις επομενες 2 ωρες.
Στις 03:00 πάω μια βολτα απο κουζίνα να ρίξω μια ματια στο ψυγειο και ακουω ξανα τη μανα μου να φωνάζει.
"ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!"

Ξυπνάει ο πατερας μου τρομαγμένος πως κατι κακο εγινε.
"τιποτα τίποτα κοιμησου εσυ" τον καθησυχάζει η μανα μου.

Μπαινω στο δωμάτιο.
"τι εγινε παλι;" ρωτάω.
"Το ποδήλατο που εχεις στο σαλονι μπορεις να το παρεις λιγο κ να το πας στο μπαλκόνι;"
"ΤΩΡΑ!; δε μπορει να περιμένει το πρωί!;"
"Μα, θα έρθει γυναικα να καθαρίσει"
"ΠΟΤΕ!;"
"Μεθαύριο"
"..." 

Δεν υπάρχουν σχόλια: