Psychos κολυμβητηρίου!

Θεωρώ αρκετά λογικό το πρωί που ξυπνάς κ ετοιμάζεσαι για το κολυμβητήριο, να φορέσεις το μαγιό σου, αντί το εσώρουχο, ώστε μετά να βγάλεις απλά τα ρούχα κ να βουτήξεις. Δεν υπάρχει κανένας λόγος πρωί πρωί οι ανυποψίαστοι ο κακομοίρηδες που ηρθαν να κολυμπήσουν να δουν τη μαλαπέρδα σου (omg κάποιοι απλά.. πόνος στα μάτια).

Έχουμε έναν που ξυπνάει, βάζει το μαγιό του, το μπουρνούζι του κ το σκουφάκι του. Μπαίνει στο αυτοκίνητο του κ έρχεται ΠΑΝΕΤΟΙΜΟΣ! ...σαν επιδειξίας είναι πρωί πρωί.

Μετά έχουμε κ μια τύπισσα που κολυμπάει αργά κ αντί να πάει με τις άλλες της παρέας της έρχεται κ κολυμπάει στη δικιά μας λωρίδα, των γρήγορων (οκ οκ λέμε κ καμιά μαλακια που κ που). Η τελετουργία της τύπισσας είναι να αφήνει πρώτα τα πράγματα της για κανένα 10λεπτο, να τα δεις κ να πεις "ωχ ήρθε… ", κ επειδή δε φτάνει αυτό, μέχρι να μπει στη πισίνα κ να φτάσει στα πράγματα της (πέδιλα, σανίδα κ κατι άλλα μπιχλίμπιδια που φοράει) σφυρίζει σαν ψυχακιας. "Here's johnnyyyy" καταστάσεις.

Τελος, λιγο πριν βγω, έρχεται ένας τύπος ο οποίος όσο γρήγορα ή αργά κ να πηγαίνω (το έχω δοκιμάσει) είναι πάντα λίγο πιο πίσω μου. Νιώθω την ζεστή ανάσα του στο σβέρκο μου κάθε φορά.

Μππρρρρρ…!

κινητό

Είναι βράδυ, περπατάω στο δρόμο, έχω βγάλει το κινητό από την τσέπη μου κ ψάχνω τι τραγούδι να επιλέξω για τη βόλτα μου, όταν μου πέφτει από τα χεριά.

Παγώνω.

Η πρώτη μου αντίδραση να φωνάξω, με μια εντυπωσιακά ψηλή φωνή...

"ΜΗ!"

Πάει, έσπασε η οθόνη, σκέφτομαι κ παρατηρώ πως η συσκευή σέρνεται στο κατηφορικό δρόμο.

κ να μην έσπασε στο πέσιμο θα γρατζουνίστηκε τώρα, σκέφτομαι κ συνεχίζει να σέρνεται.

Πλησιάζει ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, θα σταματήσει, σκέφτομαι, δε γίνεται να συμβεί αυτό, κ το βλέπω να χάνεται κάτω από το αυτοκίνητο κ ο ήχος να σταματάει.

Κοιτάω την αόρατη κάμερα.

Τώρα τι είναι το λογικό; 

Να ψάξω για σκούπα; να περιμένω να ξημερώσει μέχρι να πάει δουλειά αυτός που έχει το αμάξι; χτυπάω κουδούνια; να πάω σπίτι να πω σε κάποιον να με καλέσει μπας κ με τη δόνηση κουνηθεί;

Πάω από τη μπροστά μεριά του αυτοκινήτου μπας κ φαίνεται που έχει σταθεί κ το βλέπω!

Δεν είχε πάθει τίποτα!

Το αστείο στο όλο σκηνικό ήταν πως μόλις μου έφυγε από τα χέρια, ήρθε κ στάθηκε δίπλα μου μια γάτα.

Το παρακολούθησε που τσουλούσε στη κατηφόρα, μπήκε κάτω από το αμάξι, βγήκε από μπροστά κ μόλις το έπιασα κ είπα ότι είπα, με κοίταξε για λίγο κ συνέχισε το δρόμο της.

Do NOT try this at home

Αν έχετε την απορία του τι μπορεί να συμβεί αν κάποιος ξεχάσει το μάτι της κουζίνας ανοικτό έχω την απάντηση!

Τίποτα.

Τουλάχιστον τις πρώτες 12 ώρες.

πυρώνει το μάτι αλλά τίποτα άλλο σημαντικό.

Φαντάζομαι πως αυτό δεν είναι απόλυτο για όλες τις κουζίνες.

Οπότε η απορία παραμένει.

Life happens…

Terra

Φέτος το χειμώνα έτυχε να δω ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του BBC με θέμα την πλανητική σκίαση (Global Dimming).

Όλοι λίγο πολύ έχουμε ακούσει και ψιλογνωρίζουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις προσπάθειες που γίνονται για να εξαλειφθεί. Αυτό που δε γνωρίζαμε μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν πως ο μολυσμένος αέρας περιέχει πλέον πολύ περισσότερα σωματίδια με αποτέλεσμα να δημιουργούν μια "ασπίδα" στην ατμόσφαιρα που προκαλεί μείωση της ηλιοφάνειας.
Σας μπέρδεψα;

Επισκεφτείτε λοιπόν το site του παλικαριού που έγραψε τους διαλόγους του ντοκυματέρ για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να το κατεβάσουν και να το δούν. Διαβάστε αναλυτικά για την έρευνα και τα αποτελέσματα της.

Αρκετά ενδιαφέρον επίσεις είναι το site της Nasa για τις κλιματικές αλλαγές [http://climate.nasa.gov/].

Δύο από τα highlight κατά τη γνώμη μου είναι:
Να πατήσετε στο Climate Time Machine και να δείτε τις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη από το 1980 έως σήμερα.
Ποια παράλια θα χαθούν αν ανέβει η στάθμη της θάλασσας. Τη μείωση της επιφάνειας των πάγων του βόρειου πόλου κλπ.
Το άλλο είναι να παρακολουθήσετε σε 3D τους δορυφόρους που παρακολουθούν τη γη, αυτούς που έχουν σχέση με τις κλιματικές αλλαγές και όχι με τα σώβρακα της γειτόνισσας.

Ένα άλλο ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που είχα δει ήταν για το λιώσιμο των πάγων στο νότιο πόλο. Συνήθως όταν μιλάμε για λιώσιμο των πάγων αναφερόμαστε στο βόρειο πόλο. Τι γίνεται όμως στην κάτω μεριά; Το νερό που μπορεί να απελευθερωθεί αν θεωρήσουμε πως το τοπίο βράζει είναι πολύ περισσότερο από ότι η πάνω μεριά του πλανήτη.
Δεν έχω κάποιο link πρόχειρο αλλά μπορείτε να το ψάξετε.

Σας έφτιαξα τη μέρα;

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό σου γυρνάς να κοιτάξεις τι συμβαίνει τριγύρω σου και βλέπεις το πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος. Θα κάνει τα πάντα για τη στιγμή και το προσωπικό κέρδος αγνοώντας τα πάντα.

Τέλος, θέλω να αναφέρω πως ο πλανήτης ΔΕ μας χρειάζεται. Εμείς χρειαζόμαστε τον πλανήτη να πληρεί συγκεκριμένες συνθήκες για να συνεχίσουμε να ζούμε πάνω σε αυτόν.

καλά μπάνια!

True story

Background story: Στην εταιρία ανακοινώνουν πως θα βγάλουμε για κάποιο λόγο φωτογραφίες. Ο προϊστάμενος μου λέει πως θα πρέπει να σουλουπωθώ λιγάκι (κούρεμα/ ξύρισμα). Πάτησα πόδι και του είπα όχι. Οι υπόλοιποι του τμήματος πήραν το μέρος του. Για το καλό της ανθρωπότητας είπα να κάνω λίγο πίσω.

Την ημέρα της φωτογραφίας ο προϊστάμενος δηλώνει άρρωστος και δεν παρουσιάζεται.

Μιλάμε στο MSN. Εγώ δουλειά, αυτός σπίτι του.

elf says:

Αν μπορούσα να δηλώσω άρρωστος σήμερα, γιατί δεν το είπες;

Και έτρεχα σαν μαλάκας να κουρευτώ;;;…

Προϊστάμενος says:

Οοοοοοοοοοο

Έεεεεεεεεεεετσιιιιιιιιιιι (προφανώς χαίρεται που μαθαίνει πως έχω κουρευτεί)

elf says:

…αλλά όπως έτρεχα σκόνταψα, έπεσα και χτύπησα το πόδι μου. Πήγα στο νοσοκομείο και ο γιατρός εκεί που κοιτούσε την πληγή μου με ένα παράξενο εργαλείο κόπηκε. Το αίμα που βγήκε ήταν πράσινο!

Ξαφνιάστηκα και έκανα πίσω. Αυτός αμέσως μου έκλεισε το στόμα και με οδήγησε σε ένα δωματιάκι λέγοντάς μου να μην βγάλω τον παραμικρό ήχο. Το δωματιάκι ήταν τηλεμεταφορέας. Με μετέφερε στο εξωγήινο διαστημόπλοιο …

… και έτσι τελικά δε πρόλαβα να πάω να κουρευτώ.

Πέντε ιστορίες αηδίας και φρίκης

Καλοκαίρι. Νύχτα με πολύ υψηλή θερμοκρασία και εγώ να προσπαθώ να κοιμηθώ. Ξαφνικά βλέπω μια κατσαρίδα να διασχίζει το κρεβάτι μου και να χάνεται από κάτω. Έκατσα μερικά δευτερόλεπτα ακίνητος και σκεπτικός να συνειδητοποιήσω το τι είδα. Ο χρόνος ήταν τόσος όσο χρειαζόταν να έρθει η εφημερεύουσα παντόφλα στο χέρι μου και να αναλάβει δράση. Μετά την εξολόθρευση της έπρεπε να γίνει εξονυχιστικός έλεγχος σε όλο το δωμάτιο. Έτσι κατέληξα στις 4 το πρωί να βγάζω όλα τα πράγματα μου από το δωμάτιο, να ψεκάζω με κατσαριδοκτόνο και να τα ξαναβάζω στη θέση τους. Το δωμάτιο πρέπει να βρόμαγε από αυτό το πράμα γύρω στη μια βδομάδα. Δε ξέρω αν μετά έφυγε η μυρωδιά ή απλά το συνήθισε ή μύτη μου. Οι κατσαρίδες ελπίζω να πήραν το μάθημά τους και να μην τις έχω χάσει τόσο καιρό επειδή κάνουν ανασύνταξη και σχεδιασμό επίθεσης.

Σκηνικό σε κάποιο υπνοδωμάτιο γονιών. Η κόρη τσιρίζει «με έχουν περικυκλώσει! με έχουν περικυκλώσει! είναι παντού!». Ο αδελφός μπαίνει μέσα και βλέπει την αδελφή του πάνω στο κρεβάτι να κρατάει τα τσόκαρά της και μια κατσαρίδα από κάτω.

Απόγευμα. Η αδελφή μου με μια φίλη της και εγώ μόνος στο δωμάτιο. Ξαφνικά φωνές και πανικός. Κάποια από τις δυο έχει δει κατσαρίδα στην τουαλέτα. Η αδελφή μου να ουρλιάζει και η φίλη της να της λέει όσες ιστορίες με κατσαρίδες έχει ζήσει και έχει ακούσει. Εγώ πρέπει να την εξολοθρεύσω. Μπαίνω στη τουαλέτα και ακούω το κλειδί να γυρνάει. «Δε θα βγεις αν δε τη σκοτώσεις!». Εγώ από την άλλη αναρωτιέμαι ποια. Την αδελφή μου που κάνει σαν υστερικό; Τη φίλη της που συνεχίζει να λέέι ιστορίες και να δημιουργεί πανικό; Ή τη κατσαρίδα που δημιούργησε όλη αυτή τη κατάσταση;

Κουβέντα με φίλο πάνω στο θέμα:
..εμένα η πιο αηδιαστική ιστορία τελειώνει στη κουζίνα να ξεβρακώνομαι και να αρχίσω να πηδάω.
Μιλάμε ακόμα για κατσαρίδες η αλλάξαμε θέμα;
Για κατσαρίδες μιλάμε..
Και αυτό ήταν το happy ending;
*λογοκρισία* .. που λες, ξυπνάω βραδιάτικα να πάω να πιω νερό και αισθάνομαι ένα φούσκωμα στη πιτζάμα σε λάθος μέρος.
Και τι έκανες;
Την τύλιξα στο ύφασμα.
Και πέθανε από έλλειψη οξυγόνου;
Όχι, τη ζούλιξα! Πέταξα τη πιτζάμα και άρχισα να χοροπηδάω!

Γενέθλια ενός φίλου. Η ώρα έχει πάει αργάμιση. Τα περισσότερα μπουκάλια με ποτά έχουν τελειώσει και οι περισσότεροι έχουν χάσει την επικοινωνία τους με τον πλανήτη. Όταν ξαφνικά κάνει την εμφάνισή της μια απρόσκλητη κατσαρίδα. Επόμενο σκηνικό στο πάρτι η κατσαρίδα πατημένη στη μέση του σαλονιού και όλοι καθισμένοι στους καναπέδες και τις καρέκλες να την κοιτάμε.

Shopping Therapy

Δυο παλικάρια βρίσκονται σε μαγαζί με ρούχα. Ο ένας από τους δυο έχει εκφράσει την επιθυμία ότι θέλει να αγοράσει παντελόνι στρατιωτικού στυλ, μαύρο με τις τσέπες στο πλάι. Κάποια στιγμή το μάτι του ενός πέφτει σε ένα σημείο που έχει αρκετά και πάνε να χαζέψουν.
Βρίσκονται μπροστά στις κρεμάστρες και αρχίζουν να τα περιεργάζονται. Τα χρώματα ξεκινούν από λευκό, μπεζ, πιο σκούρο μπεζ, καφέ ανοικτό, πράσινο ανοικτό και πιο σκούρο, γκρι, και ένα-δυο μαύρα. Ποικιλία στα μεγέθη όχι και τόσο πλούσια, κυρίως μικρά νούμερα. Τα σχέδια στα παντελόνια πιο συμπαθητικά στα ανοιχτόχρωμα παρά στα μαύρα, αν και πάλι πολύ παράξενες οι γραμμές που είχαν.
- Χρειάζεστε βοήθεια; Ακούγεται η φωνή της πωλήτριας από πίσω.

Λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα ο ένας σκεφτόταν πως το ύφασμα είναι πολύ μαλακό και περίεργο ενώ παράξενο και ασυνήθιστο ήταν που ορισμένα από τα παντελόνια είχαν λάστιχο στη μέση. Ο άλλος ήταν έτοιμος να πει πως τέτοιο στυλ παντελονιού που από τα φερμουάρ στο πλάι να κρέμονται κορδόνια είχε δει να φορά μια φίλη του.

- ..γιατί αυτά είναι τα γυναικεία, συνεχίζει η πωλήτρια.
- Ναι, από ότι φαίνεται χρειαζόμαστε βοήθεια.