39+1 ερωτήσεις

Να μη χαλάσω το χατήρι στη μικρή υπναρού!

1. Όνομα: daah!

2. Γενέθλια: 17/6
3. Ζώδιο: Δίδυμος (δε θέλω σχόλια)
4. Χρώμα μαλλιών: Καστανό σκούρο
5. Χρώμα ματιών: Καστανό
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Άμα μιλάμε για αυτό το εκνευριστικό πράγμα που σου κόβετε η όρεξη, χαζογελάς και οτιδήποτε λες είναι...  , νομίζω πως ναι.
7. Eίδος μουσικής που ακούς: Διάφορα. Αυτή την περίοδο πολύ blues.
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bros.: Που κάνει τι; :p
9. Ποιός φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Ο Δημήτρης σε ένα χωριό της κίνας με κάμποσα εκατομμύρια κατοίκους.
10.Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: «5 λεπτά ακόμα» ή «γαμώτο! Πάλι άργησα» 
11.Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν αποχωρίζεσαι ποτέ: Τα γυαλιά μου
12.Τί έχεις στον τοιχό σου? 3 αφίσες(Γη, ηλιακό σύστημα και Αϊνστάιν να παίζει γιογιό με ξεκούμπωτο φερμουάρ), 1 πάζλ, 1 μικρή ζωγραφιά ενός δράκου και τη motherboard του πρώτου μου υπολογιστή.
13.Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου? Συρτάρια και σκόνη.
14.Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? Θα αναρωτιόμουν που βρέθηκε το βάζο και έσπασε κιόλας.
15.Αγαπημένος αριθμός: 7
16.Αγαπημένο όνομα: Τα καρκινικά
17.Το χόμπι σου: χρόνο και ηρεμία να έχω να δημιουργώ
18.Που θα ήθελες να ήσουν τώρα: Σε έναν άλλο πλανήτη με φιλικά και εξελιγμένα όντα.
19.Μία ευχή για το μέλλον: Να είναι καλύτερο από το παρελθόν.
20.Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες? Αρκετά χρόνια πριν χαθεί η Ατλαντίδα.
21.Φωτιά!Πάρε κάτι μαζί σου: Μάλλον δε θα έπαιρνα τίποτα.
22.Αγαπημένο λουλούδι: Με πιάνεις αδιάβαστο εδώ. 
23.Αγαπημένη σειρά: friends, Sopranos (αν και δεν έχω δει ακόμα τον τελευταίο κύκλο), Dead Zone, Stargate SG-1/Atlantis, supernatural και αυξάνουν! 
24.Αγαπημένη ταινία: Lock, stock and two smoking barrels και La stanza del figlio(το δωμάτιο του γιού μου).
25.Αγαπημένο τραγούδι: περί ορέξεως κολοκυθόπιτα... 
26.Αγαπημένο βιβλίο: I, Robot του Isaac Asimov. 
27.Αγαπημένο ζώο: Οι μεγάλες γατούλες όπως πάνθηρας, λεοπάρδαλη...
28.Αγαπημένο ρούχο: Ένα μαύρο παλτό και οι κάλτσες με τον goofy.
29.Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον συγκεκριμένο αλλά και να μπορούσα δε θα ήξερα το όνομα του.
30.Αγαπημένο χρώμα: Το μαύρο και οι αποχρώσεις του
31.Αγαπημένο φαγητό: μμμμ… μακαρόνια με σάλτσα pesto!
32.Με ποιόν χαρακτήρα cartoon (Disney,WB,comiks) ταυτίζεσαι: Νομίζω τον Silvestro.
33.Κακή συνήθεια: Κάνω επαναλαμβανόμενους ήχους που εκνευρίζουν τους τριγύρω μου, πχ χτυπάω το στυλό στο τραπέζι.
34.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Κορυφαίο χιούμορ :p
35.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Πολλές αναβολές, στα σχέδια μου να κατακτήσω τον κόσμο.
36.Συνηθισμένη ατάκα: "'ντάαααξ μωρέ... χαλάρωσε"
37.Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αστροναύτης ή ζωγράφος. Να σημειώσω πως ποτέ δε θα έλεγα όχι σε μια υπεύθυνη θέση δοκιμαστή παγωτών.

38.Μεγαλύτερος φόβος: Να πεθάνω πριν από τους γονείς μου.

39.Η καλύτερη pizza: Μοτσαρέλα, σάλτσα ντομάτας, φέτα, χωριάτικο λουκάνικο, φρέσκιες πράσινες πιπεριές, φρέσκια τομάτα, μαύρες ελιές και κρεμμύδι σε λεπτή ζύμη!
40.Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι: αιχμάλωτα στις ορέξεις των ιδιοκτητών τους.

With or Without You

Δεν έχω να σχολιάσω πολλά. Το συγκρότημα γνωστό. Η δισκογραφία του γνωστή. Η συναυλία καταπληκτική. Το 3D εφέ θεϊκό. Είναι λήψεις που σε κάνουν να νομίζεις πως είσαι εκεί, χωμένος ανάμεσά στο πλήθος.

Στο τέλος ήθελα να φωνάξω "we want more! we want more!" να σβήσουν τα φώτα και να παίξουν μερικά κομματάκια ακόμα.

Αυτό που με παραξένεψε ήταν πως περίμενα η αίθουσα να ήταν γεμάτη και ήμασταν 10 άτομα, μετρημένα. Να μην επαναληφθεί παρακαλώ. Την άλλη Κυριακή να τη δω γεμάτη.  

Θα θελα να ήμουν βασιλιάς...

Σε μια εκπομπή, που κάνουν κάτι παιδιά μέσω internet και ακούω μερικές φορές, είχαν σαν θέμα ελληνικά τραγούδια, κυρίως ροκ.
Κάποια ήταν αρκετά παλιά και με ταξίδεψαν στο παρελθόν. Μου θύμισαν ένα τραγούδι που μου άρεσε πάρα πολύ όταν ήμουν πιτσιρικάς.

Τα χρόνια πέρασαν και η κασέτα χάθηκε. Η ανάμνηση που μου είχε μείνει ήταν όταν ερχόταν στο σπίτι η γιαγια-highlander, δυνάμωνα το κασετόφωνο όταν έφτανε στο τέλος του τραγουδιού και γελούσαμε σε μια γωνιά με την αδελφή μου.
Κάποια μέρα μου καρφώθηκε η ιδέα να το ξαναβρώ, έστω και σε ψηφιακή μορφή. Το μόνο που θυμόμουν βέβαια ήταν το το κλείσιμο του τραγουδιού. Το περιέγραφα από εδώ και από εκεί χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Ελάχιστοι βρέθηκαν που να το είχαν ακούσει κάποτε και πίστευαν πως ήταν των "Πελόμα Μποκίου". Βρήκα το μοναδικό τους δίσκο που είχαν βγάλει αλλά τζίφος.
Μερικά χρόνια μετά έπεσε στα χέρια μου ένας δίσκος των "Νοστράδαμος" και μέσα είχε "τα παραμύθια της γιαγιάς".

Μιας και πριν από λίγους μήνες κάποιος το ανέβασε στο youtube.com, σας το αφιερώνω.

lights off

Την πρώτη φορά που είχαμε διακοπή ρεύματος έπεσα για ύπνο. 

Είναι απίστευτο το πόσα πράγματα δεν μπορείς να κάνεις το βράδυ χωρίς ρεύμα.

Τη δεύτερη φορά είπα να ρίξω μια ματιά στο σπίτι χρησιμοποιώντας νυχτερινή λήψη.

Dream on

Ήμουνα εγώ και δυο φίλοι, ας τους ονομάσω ψηλό και λιγνό,  όπου αποφασίσαμε να πάμε ένα μακρινό ταξίδι. Το μεταφορικό μέσο θα ήταν η μηχανή του λιγνού. Το μόνο πράγμα που θεωρήσαμε απαραίτητο να πάρουμε ήταν ένα τεράστιο μπουκάλι soflan.

 

Ο λιγνός έχει καβαλήσει τη μηχανή και μας κάνει νόημα να ανέβουμε και εμείς για να ξεκινήσουμε. Εγώ αναρωτιέμαι πόσο άνετο θα είναι ένα τόσο μακρινό ταξίδι με 3 άτομα και 1 soflan στη σέλα.

- «Μήπως να πάμε με το αμάξι του ψηλού;» Ρώτησα.

- «Ναι! Πως και δε το σκέφτηκα!» Είπε ο ψηλός ανακουφισμένος που βρέθηκε πιο άνετο μεταφορικό μέσο.

- «Γιατί, και έτσι άνετα δεν είμαστε;» Αναρωτήθηκε ο λιγνός.

- «Λοιπόν, θα πάμε με τη μηχανή μέχρι το αμάξι του ψηλού. Αν είμαστε Οκ, συνεχίζουμε. Αλλιώς πάμε με το αμάξι.» Πρότεινα εγώ και συμφώνησαν όλοι.

 

Επόμενο πλάνο πολλά χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια μας. Εγώ και ο λιγνός καθισμένοι σε δυο μωρουδιακά καροτσάκια, ενωμένα μεταξύ τους, και ο ψηλός να τα σπρώχνει.

- «Δεν είχα δίκιο που σας είπα να μη πάρουμε τη μηχανή!?»

- «Ναι! Ναι!» Απαντάνε οι άλλοι δύο γεμάτοι ενθουσιασμό!

 

… και ξύπνησα.

Λεωφορεία II

Ήμουνα σήμερα με το γνωστό λεωφορείο στο δρομολόγιο για το σπίτι.

Μια στάση πριν κατέβω το όχημα σταματάει, όλα καλά, κατεβαίνει ο κόσμος, υπέροχα, κλείνουν οι πόρτες και ακούγεται μια γυναικεία φωνή να λέει:

"Είναι τρελός!"

 

 Γυρνάνε όλοι όσοι την άκουσαν και τη ρωτάει ένας τι συνέβει. 

"Πήρε τα παπούτσια μου και έφυγε"

Ναι, η τύπισσα είχε μείνει ξυπόλυτη...

Super Market

Χθες, γυρνώντας από τη δουλειά είπα να μπω στο supermarket να πάρω μερικά ψιλοπράγματα.

Να πάρω το ένα, να πάρω το άλλο, μη ξεχάσω αυτό, θα δω καμιά ταινιούλα οπότε να πάρω και κάτι να τσιμπάω… γέμισε το καλάθι.

Φτάνω στο ταμείο. Τα αδειάζω όλα πάνω στον πάγκο και μου έρχεται το flash.

Φεύγοντας από τη δουλειά μου πρότεινε μια συνάδελφος να με πάει ως ένα σημείο με το αυτοκίνητό της. Νέα οδηγός. Μπαίνοντας στο αμάξι έκανα την τυπική κίνηση να δαγκώσω την ταυτότητα μου. Για διευκόλυνση της σήμανσης στην αναγνώριση του καμένου πτώματος. Αλλά το πορτοφόλι έλειπε.

Κοιτάω την ταμεία και τις λέω.

«Δε σε πειράζει να τα πάω όλα πίσω στα ράφια… ξέχασα το πορτοφόλι σπίτι»

Και λες πως αυτά δε θα σου συμβούν ποτέ…