friday morning

Λόγω του ότι χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς καθημερινά για τη μετακίνηση μου έχω δει πολλά πράγματα που ήθελα να κάτσω να γράψω, αλλά για διάφορους λόγους κατέληξα στο να μην το κάνω. Το παρακάτω σκηνικό δε μπορώ να μην το πω.

Είμαι στο μετρό στο τρένο με κατεύθυνση το χώρο εργασίας μου. Έχουμε σταματήσει σε έναν ενδιάμεσο σταθμό και χαζεύω τους ανθρώπους της άλλης πλατφόρμας που περιμένουν. Σε κάποια στιγμή το μάτι μου πέφτει σε έναν μεσήλικα άντρα με χαρακτηριστική ελληνική κοιλία, οι περισσότερες τρίχες του κεφαλιού του έχουν πάει να αναζητήσουν καλύτερη τύχη κάπου αλλού και τα ρούχα του αρκετά φθαρμένα. Αυτό που τράβηξε το βλέμμα μου πάνω του ήταν η κίνηση που έκανε. Γύρισε τη πλάτη του σε όλους τους άλλους, που ήταν στην πλατφόρμα, ξεκούμπωσε το παντελόνι του, κατέβασε το φερμουάρ, έφτιαξε το εσώρουχο του και τη φανέλα καλά, κουμπώθηκε ξανά και γύρισε κανονικά.

Το καταπληκτικό στη συγκεκριμένη εικόνα ήταν πως όταν γύρισε να μη τον βλέπουν οι άλλοι τον έπαιρνε η κάμερα που δείχνει τον κόσμο σε οθόνες για τους οδηγούς του μετρό.

Πρωινό μπάνιο

Σήμερα το πρωί ξύπνησα έχοντας στο μυαλό μου, αυτό που υπάρχει στο χώρο ανάμεσα από τα αυτιά μου τέλος πάντων, ένα πλάνο.
Σηκώνομαι ανάβω το θερμοσίφωνα, ξαπλώνω για μισή ώρα, μπαίνω για ένα ντουζάκι και φεύγω για δουλειά.

Phase 1. Σηκώνομαι και χτυπώντας από τοίχο σε τοίχο καταφέρνω να φτάσω μέχρι το διακόπτη του θερμοσίφωνα. Το λαμπάκι δείχνει πως κάποιος με πρόλαβε. Μεταβολή και επιστροφή στο κρεβάτι. Phase 1 complete.

Phase 2. Μετά από περίπου μισή ώρα σηκώνομαι, πλησιάζω το μπάνιο, ακούγεται το τρίξιμο της πόρτας που ανοίγει και παράλληλα μια φωνή κάτω από σκεπάσματα «τον έχω ανάψει από τις έξι !!!». Μεταβολή και κρεβάτι.
Μετά από περίπου μισή ώρα χουζουρέματος και αναμονής η αδελφή μου βγήκε από το μπάνιο.

-Μπορείς να ξανανοίξεις το θερμοσίφωνα;
-Έχει νερό (ζεστό) δε χάλασα πολύ.

Είμαι σίγουρος πως αν ο θερμοσίφωνας μπορούσε να μιλήσει θα έλεγε «ΚΡΥΩΝΩ».
Φυσικά έπρεπε να περιμένω κανένα εικοσάλεπτο ακόμα μέχρι να τελειώσει το πρωινό βάψιμο.
Το 3ο Phase έκλεισε εφόσον είχα ήδη αργήσει στη δουλεία μια ώρα συν ότι έχασα το λεωφορείο λόγω καθυστέρησης ενός λεπτού.

Νομίζω πως κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον πρέπει να μπω στην διαδικασία αναζήτησης καινούριας στέγης. Ειδάλλως με βλέπω να καταλήγω σε καμία ψυχιατρική κλινική να κάνω περίεργες ζωγραφιές.

Πέντε πράγματα που δεν ξέρατε για μένα

Αν και καθυστερημένα …

1. Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ την ομιλία για να επικοινωνώ με άλλους ανθρώπους. Πιο παλιά ήθελα να μάθω τη γλώσσα των κωφάλαλων και να σταματήσω να μιλάω.
2. Μου αρέσει απίστευτα να περνάω τα μακριά, κυρίως ίσια, μαλλιά ανάμεσα από τα δάχτυλα μου. Το πιο συνηθισμένο είναι να μη με αφήνουν γιατί τους τα λαδώνω.
3. Ένας από τους λόγους που ξεκίνησα το blog ήταν για να καταγράφω κάπου, που δε θα χαθούν, γεγονότα που δε θέλω να ξεχάσω.
4. Μπορώ να χρησιμοποιήσω οτιδήποτε για να παίξω. Όταν ήμουν μικρός με είχαν αφήσει μόνο μου στο σπίτι, συγκεκριμένα στην κουζίνα, για περίπου 20 λεπτά. Επειδή όλα τα φώτα ήταν σβηστά και φοβόμουν να πάω στο δωμάτιο μου έβγαλα όλα τα τάπερ και τις κατσαρόλες της μάνας μου και τα έβαλα να πολεμάνε μεταξύ τους για να περάσει η ώρα.
5. είμαι ο superman

Blondie story

Μια συνάδελφος είχε πάει στο cpu room, ένας χώρος γεμάτο μηχανήματα του σατανά, μαζί με έναν άλλο τεχνικό που έψαχνε τα στοιχεία ενoς server. Κάποια στιγμή ο τύπος γυρνάει προς την κοπέλα και τη ρωτάει με μια φυσικότητα αν στη τσάντα της έχει κανένα κατσαβίδι. Η κοπέλα φρικάρει…

Κάπου εδώ πρέπει να κάνω μια παρένθεση και να αναφέρω πως η παραπάνω κοπέλα έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας κοπέλας και όχι κάποιου μεταλλαγμένου «μήτσου». Θέλω να πω πως δεν είναι από αυτές που θα πιούν ένα μπουκάλι coca cola για να ρευτούν την αλφάβητο ούτε θα σου ζητήσει να τραβήξεις το δάκτυλο της για να κλάσει. Είναι μια κοπέλα ευγενική, συγκρατημένη και με λεπτούς τρόπους. Από αυτές που θα σου πουν «βρε άνθρωπε» αντί το «ρε μαλακά».

…του απαντάει πως δεν έχει κατσαβίδι στη τσάντα της, πως είναι δυνατόν εξάλλου, και τον ρωτάει για ποιο λόγο το χρειαζόταν. Ο τεχνικός της εξηγεί πως πρέπει να ξεβιδώσει το μηχάνημα από τη θέση του για να μπορέσει να το βγάλει και να δει κάποια στοιχεία που αναγράφονται από την κάτω μεριά. Τελείως φυσικά η κοπέλα του λέει «Αν θες έχω καθρεφτάκι, σου κάνει;».
Και ο τεχνικός.. «μιλάς σοβαρά; Έχεις καθρεφτάκι;» ..με σχεδόν δακρυσμένα μάτια από τη συγκίνηση, προφανώς ήταν κάτι που δε περίμενε να ακούσει ποτέ από μια κοπέλα.

Τη διήγηση διακόπτει η άλλη κοπέλα του τμήματος.
«Εγώ στην τσάντα μου δεν έχω καθρεφτάκι, έχω κατσαβίδι»

T.G.I.F.

Κατά τις 14:00 με ενημέρωσαν πως θα έρθει τεχνικός να αντικαταστήσει το προβληματικό εξάρτημα ενός από τα μηχανήματα μας.
Στις 16:00 με καλεί ο τεχνικός και με ενημερώνει πως σε λίγο θα ξεκινήσει να έρθει και μέχρι τι ώρα θα υπάρχει κάποιος στην εταιρία. Μέχρι τις 19:00, τελευταία βάρδια, θα ήμουν εγώ. Στο επόμενο τηλεφώνημα του ρωτούσε τι θα γινόταν αν η εργασία ξεπερνούσε την ώρα που σχολούσα. Όχι, δε θα τον έδιωχνα, θα καθόμουν μέχρι να τελειώσει. Στο κάτω κάτω μου έχει ξανατύχει παρόμοιο πρόβλημα και ο τεχνικός που είχε έρθει τότε το είχε ξεπετάξει σε 20 λεπτά. Μία που του έδειξα το προβληματικό μηχάνημα και μία που μου είπε πως τελείωσε.
Όταν το ρολόι έδειξε 18:30 ακούστηκε το κουδούνι. Ωραία αρχίζουμε.
Μου εξιστορεί το ταξίδι που έκανε και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να φτάσει. Αδιάφορο.
Τον βάζω στο CPU Room. Ένα δωμάτιο που έχει τρία πράγματα. Πολλά μηχανήματα, πολύ θόρυβο από τα μηχανήματα και πολύ κρύο για να μην υπερθερμαίνονται τα μηχανήματα. Του εξηγώ το πρόβλημα και ξεκινάει.
Ακουμπάει τον server, κάτι σαν τα γνωστά σε όλους PC αλλά καμία σχέση, σε ένα τραπέζι, βγάζει την μια και μοναδική βίδα που είχε και τραβάει να βγάλει το καπάκι. Κανένα αποτέλεσμα. Το ξανατραβά, το σπρώχνει, ξαπλώνει πάνω του αλλά τίποτα. Ψυχραιμότατος ανοίγει το laptop, κάτι σαν τον server αλλά καμία σχέση, και αρχίζει να ψαχουλεύει. Βρίσκει ένα manual, πιστεύω το «πώς να ανοίξετε ένα κουτί… for dummies», όπου εκτός από τις φωτογραφίες διάβασε και το αναλυτικό κείμενο για το πώς ανοίγει το κουτί. Έπειτα με δυο κινήσεις το κουτί άνοιξε. Εκεί με κοιτάει και μου λέει «το ήξερα, απλό ήταν».

«Oh!-My!-God!»… «Chandler Bing!» όπως θα έλεγε και η Janice.

Αυτό ήταν το εύκολο μέρος. Ακολουθούσε το να βγάλει καμιά εικοσαριά βίδες και να αφαιρέσει κάποια εξαρτήματα ακόμα, όλα βήμα βήμα σύμφωνα με το τι έγραφε το manual.
Η ώρα είχε πάει 20:30. Η αλλαγή είχε γίνει και ήταν στο «Βήμα 10.678: Τοποθετήστε τις βίδες εκεί από όπου τις βγάλατε». Πάνω που ήταν έτοιμος να πει «τέλος» ακούγονται τα βιολιά του psycho. Είχε περισσέψει μια βιδούλα πάνω στο τραπέζι.
Ήθελα να σπάσω τον τοίχο, να βγω στο μπαλκόνι και να φωνάξω «ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ?!?» αλλά δεν έχουμε μπαλκόνι.
Περιττό να αναφέρω πως πήρε το πονηρό του ύφος και κοιτούσε μια το server και μια το manual για να λύσει το μυστήριο. Ήμουνα έτοιμος να του πω να την πετάξουμε αλλά με πρόλαβε. Βρήκε το λάθος στις δυο εικόνες. Χαμογελάει και λέει:
«Όποιος βιάζεται σκοντάφτει»

Ακολουθούσε να δούμε αν με αυτά που αλλάξαμε το μηχάνημα λειτουργεί κανονικά. Έπρεπε να τρέξουμε ένα διαγνωστικό πρόγραμμα.
Θα μας πάρει πολύ αυτό; Τον ρώτησα.
Πατάει το enter για να ξεκινήσει και μου απαντάει πως συνήθως διαρκεί κάπου στις 4 ώρες *καρδιακό* αλλά αυτό θα μας πάρει λιγότερο από το τον μισό χρόνο *εγκεφαλικό*. Αυτός έζησε, εγώ δε μπήκα φυλακή και το πρόγραμμα τελείωσε σε 10 λεπτά.
Φεύγοντας, είχε πάει 21:10, λέει αστειευόμενος «και ελπίζω να μη ξαναχρειαστώ»
Έριξα ένα κοφτό γελάκι και έκλεισα την πόρτα…

…και όλα αυτά επειδή πριν κάτι χιλιάδες χρόνια κάποιος μαλάκας κρύωνε και ανακάλυψε τη φωτιά.

find the dark movies

Ένας πίνακας που κρύβει 50 σκοτεινές ταινίες. http://us.mms.com/us/dark/index.jsp

Και για όσους βαρεθούν υπάρχουν οι απαντήσεις
http://www.flickr.com/photos/25187369@N00/249671583/

good morning

Αναρωτιέμαι ποιανού να ήταν η καταπληκτική αυτή ιδέα, να βάψουν τον τοίχο έξω από το παράθυρό μου λευκό.

Κάθε πρωί που ξυπνάω και κοιτάω απ’ έξω νομίζω πως έχει χιονίσει!